ترنم باران

شراب بیغش و ساقی خوشِ دو دام رهند

که زیرکان جهان از کمندشان نرهند

من ار چه عاشقم ومست ورندونامه سیاه

هزار شکر که یاران شهر بی گنهند...!

ham

گریه و التماس توقشنگی خیالمه

کشتن و آتیش زدنت آخر عشق و حالمه

___.!.!___

+ نوشته شده در جمعه دهم شهریور 1385ساعت 1:24 توسط عسل |