دل من دیر زمانی است که می پندارد
دوستی نیز گلی است
مثل نیلوفر و یاس
ساقه ترد ظریفی دارد
بی گمان سنگ دل است
آن که روا میدارد
جان این ساقه نازک را
_دانسته_
بیازارد

تو با آن یک کلامت خانه ام را سبز کردی
دل دیوانه ام را عاشق پرواز کردی
تو گفتی آسمان جای من و توست
و بااین جمله عشق آغاز کردی
تو گفتی عشق از لیلی بیاموز
و من لیلا شدم،تو ناز کردی
ومن از آسمان گفتم برایت
تو بی صبرانه رفتن سلز کردی
برایت خواندم از شیرین و فرهاد
دری از عشق دیگر باز کردی
منم تنها در این دریای عشقت
تو تنها رفتی و پرواز کردی

خراب شدی رو سر آرزو هام
تاوان این عشقو من از تو می خوام